مفاهیم کالیبراسیون

کمیت : مشخصه ذاتی یک پدیده که بتوان آنرا از نظر کیفی تشخیص داد و از نظر کمی اندازه گیری کرد مانند جرم و زمان.

دستگاه کمیتها: مجموعه ای از کمیتها که بتوان بین آنها رابطه تعریف شده ای بوجود آورد مانند دستگاه .SI

کمیت پایه : کمیتی که مستقل از سایر کمیتها در یک دستگاه کمیتی باشد مانند طول در دستگاه .SI

کمیت فرعی: کمیت که بر مبنای کمیت پایه تعریف شود مانند سرعت ( متر بر ثانیه یا کیلومتر بر ساعت و غیره) .

کمیت اندازه ده : کمیتی که مورد اندازه گیری قرار میگیرد.

کمیت تاثیر گذار: در اندازه گیری کمیتها ، برخی از آنها روی کمیت مورد نظر تاثیر میگذارد و خود مورد اندازه گیری نیست مانند دما در اندازه گیری طول.

وسیله اندازه گیری : وسیله ای که به تنهایی و یا به همراه با وسایل کمکی برای اندازه گیری یا اندازه گیری های مشخص بکار میرود.

محدوده مشخص شده اندازه گیری: مقادیر قابل اندازه گیری که در آنها خطای وسیله اندازه گیری در محدوده مشخص شده قرار میگیرد. حد بالا و و پایین قلمرو مشخص شده اندازه گیری معمولا به ترتیب ظرفیت ماکزیمم و منیمم خوانده می شود.

شرایط اندازه گیری مرجع: شرایط لازم برای کاربرد یک وسیله اندازه گیری بطوریکه بتوان به اندازه های تعیین شده اطمینان نمود یا با اطمینان بتوان اندازه گیری وسایل مختلف را با هم مقایسه کرد. شرایط مرجع همیشه دارای مقادیر یا محدوده مشخصی می باشد.

تنظیم: عملیات مشخص برای آوردن یک وسیله اندازه گیری یا دستگاه در محدوده قابل استفاده برای اندازه گیری یا کاربرد معلوم.

درستی وصحت: نزدیکی میان خروجی های یک سیستم نسبت به مبدا مورد نظر.

دقت: نزدیکی خروجی های یک سیستم نسبت به یکدیگر.

زینه بندی: بیان کمی یک وسیله اندازه گیری در نشان دادن کوچکترین تفاوت بین دو کمیت نشان داده شده متوالی است. به عبارت دیگر کوچکترین تفاوت با معنی دو کمیت نشان داده شده توسط وسیله اندازه گیری یا کوچکترین قسمت بندی وسیله اندازه گیری می باشد.

عدم قطعیت: پارامترهای مربوط به نتیجه اندازه گیری که پراکندگی مقادیر را ( که میتوان بطور منطقی به اندازه ده نسبت داد) مشخص می کند.

روا داری ( تلرانس): ماکزیمم یا مینیمم انحرافی است که میتواند در مورد یک کمیت اعمال شود.

پایداری: توانایی یک وسیله در حفظ خصوصیات اندازه شناختی آن است.

رانش: تغییر کم خصوصیات اندازه شناختی یک وسیله اندازه گیری نسبت به زمان می باشد.

قابلیت رد یابی : خاصیت نتیجه یک اندازه گیری که بدان وسیله میتواند از طریق زنجیره ناگسستنی مقایسه ها به استاندارد های اندازه گیری ( معمولا استانداردهای بین المللی وملی) مرتبط گردد.

تکرار پذیری در نتایج اندازه گیری: میزان نزدیکی بین نتایج اندازه گیری پی در پی ازیک اندازه ده در شرایط یکسان انجام شده باشد.

تجدید پذیری در نتایج اندازه گیری: به میزان نزدیکی بین نتایج اندازه گیری روی یک اندازه ده در شرایط متفاوت گفته می شود

گستره اسمی : محدوده ای که دستگاه در آن کار میکند.

میزان تغییرات : فاصله بین حدود بالایی و پایینی دامنه ورودی یا خروجی یک وسیله اندازه گیری می باشد.

دیدگاهتان را بنویسید