مفاهیم کالیبراسیون

کميت : مشخصه ذاتي يک پديده که بتوان آنرا از نظر کيفي تشخيص داد و از نظر کمي اندازه گيري کرد مانند جرم و زمان.

دستگاه کميتها: مجموعه اي از کميتها که بتوان بين آنها رابطه تعريف شده اي بوجود آورد مانند دستگاه .SI

کميت پايه : کميتي که مستقل از ساير کميتها در يک دستگاه کميتي باشد مانند طول در دستگاه .SI

کميت فرعي: کميت که بر مبناي کميت پايه تعريف شود مانند سرعت ( متر بر ثانيه يا کيلومتر بر ساعت و غيره) .

کميت اندازه ده : کميتي که مورد اندازه گيري قرار ميگيرد.

کميت تاثير گذار: در اندازه گيري کميتها ، برخي از آنها روي کميت مورد نظر تاثير ميگذارد و خود مورد اندازه گيري نيست مانند دما در اندازه گيري طول.

وسيله اندازه گيري : وسيله اي که به تنهايي و يا به همراه با وسايل کمکي براي اندازه گيري يا اندازه گيري هاي مشخص بکار ميرود.

محدوده مشخص شده اندازه گيري: مقادير قابل اندازه گيري که در آنها خطاي وسيله اندازه گيري در محدوده مشخص شده قرار ميگيرد. حد بالا و و پايين قلمرو مشخص شده اندازه گيري معمولا به ترتيب ظرفيت ماکزيمم و منيمم خوانده مي شود.

شرايط اندازه گيري مرجع: شرايط لازم براي کاربرد يک وسيله اندازه گيري بطوريکه بتوان به اندازه هاي تعيين شده اطمينان نمود يا با اطمينان بتوان اندازه گيري وسايل مختلف را با هم مقايسه کرد. شرايط مرجع هميشه داراي مقادير يا محدوده مشخصي مي باشد.

تنظيم: عمليات مشخص براي آوردن يک وسيله اندازه گيري يا دستگاه در محدوده قابل استفاده براي اندازه گيري يا کاربرد معلوم.

درستي وصحت: نزديکي ميان خروجي هاي يک سيستم نسبت به مبدا مورد نظر.

دقت: نزديکي خروجي هاي يک سيستم نسبت به يکديگر.

زينه بندي: بيان کمي يک وسيله اندازه گيري در نشان دادن کوچکترين تفاوت بين دو کميت نشان داده شده متوالي است. به عبارت ديگر کوچکترين تفاوت با معني دو کميت نشان داده شده توسط وسيله اندازه گيري يا کوچکترين قسمت بندي وسيله اندازه گيري مي باشد.

عدم قطعيت: پارامترهاي مربوط به نتيجه اندازه گيري که پراکندگي مقادير را ( که ميتوان بطور منطقي به اندازه ده نسبت داد) مشخص مي کند.

روا داري ( تلرانس): ماکزيمم يا مينيمم انحرافي است که ميتواند در مورد يک کميت اعمال شود.

پايداري: توانايي يک وسيله در حفظ خصوصيات اندازه شناختي آن است.

رانش: تغيير کم خصوصيات اندازه شناختي يک وسيله اندازه گيري نسبت به زمان مي باشد.

قابليت رد يابي : خاصيت نتيجه يک اندازه گيري که بدان وسيله ميتواند از طريق زنجيره ناگسستني مقايسه ها به استاندارد هاي اندازه گيري ( معمولا استانداردهاي بين المللي وملي) مرتبط گردد.

تکرار پذيري در نتايج اندازه گيري: ميزان نزديکي بين نتايج اندازه گيري پي در پي ازيک اندازه ده در شرايط يکسان انجام شده باشد.

تجديد پذيري در نتايج اندازه گيري: به ميزان نزديکي بين نتايج اندازه گيري روي يک اندازه ده در شرايط متفاوت گفته مي شود

گستره اسمي : محدوده اي که دستگاه در آن کار ميکند.

ميزان تغييرات : فاصله بين حدود بالايي و پاييني دامنه ورودي يا خروجي يک وسيله اندازه گيري مي باشد.

پاسخی بگذارید